Basisprincipes van freesmachines

Basisprincipes van freesmachines

Wat is een frees?

Vanuit professioneel oogpunt is een frees een snijgereedschap dat wordt gebruikt voor het frezen. Hij is draaibaar en voorzien van één of meerdere snijtanden. Tijdens het freesproces snijdt elke tand het overschot aan werkstukken met tussenpozen. Het wordt voornamelijk gebruikt bij het bewerken van vlakken, treden, groeven, vormoppervlakken en het snijden van werkstukken op freesmachines. Op de flank wordt een smal land gevormd om een ​​reliëfhoek te vormen, en de levensduur ervan is langer vanwege de redelijke snijhoek. De achterkant van de steekfrees heeft drie vormen: rechte lijn, curve en vouwlijn. Lineaire ruggen worden vaak gebruikt voor fijngetande afwerkingsfrezen. Bochten en plooien hebben een betere tandsterkte en zijn bestand tegen zware snijbelastingen, en worden vaak gebruikt voor frezen met grove tanden.

Wat zijn de gebruikelijke frezen?

Cilindrische frees: gebruikt voor het bewerken van vlakken op horizontale freesmachines. De tanden zijn verdeeld over de omtrek van de frees en zijn afhankelijk van de tandvorm verdeeld in rechte tanden en spiraaltanden. Afhankelijk van het aantal tanden zijn er twee soorten grove tanden en fijne tanden. Spiraalvormige tandfrees met grove tanden heeft weinig tanden, hoge tandsterkte, grote spaanruimte, geschikt voor ruwe bewerking; fijntandfrees is geschikt voor afwerking;

Vlakfrees: gebruikt voor verticale freesmachines, vlakfreesmachines of portaalfreesmachines. De vlakke eindvlakken en de omtrekken hebben tanden en grove tanden en fijne tanden. De structuur heeft drie typen: integraal type, invoegtype en indexeerbaar type;

Vingerfrees: gebruikt voor het bewerken van groeven en trapoppervlakken. De tanden bevinden zich op de omtrek- en kopvlakken. Tijdens bedrijf kunnen ze niet in axiale richting worden aangevoerd. Wanneer de vingerfrees een eindtand heeft die door het midden gaat, kan deze axiaal worden gevoed;

Driezijdige randfrees: gebruikt voor het bewerken van verschillende groeven en trapvlakken met tanden aan beide zijden en omtrek;

Hoekfrees: gebruikt om een groef onder een hoek te frezen, zowel enkelhoekige als dubbelhoekige frezen;

Zaagbladfrees: gebruikt voor het bewerken van diepe groeven en het zagen van werkstukken met meer tanden aan de omtrek. Om de wrijvingshoek van de frees te verkleinen, is er aan beide zijden een secundaire declinatie van 15'~1°. Daarnaast zijn er spiebaanfrezen, zwaluwstaartfrezen, T-gleuffrezen en diverse vormfrezen.

Wat zijn de vereisten voor het fabricagemateriaal van het snijgedeelte van de frees?

Gebruikelijke materialen voor de vervaardiging van frezen zijn onder meer hogesnelheidsgereedschapsstaal, harde legeringen zoals wolfraam-kobalt en harde legeringen op basis van titanium-kobalt. Natuurlijk zijn er enkele speciale metalen materialen die ook kunnen worden gebruikt om frezen te maken. Meestal hebben deze metalen materialen de volgende eigenschappen:

1) Goede procesprestaties: smeden, bewerken en slijpen zijn relatief eenvoudig;

2) Hoge hardheid en slijtvastheid: bij normale temperatuur moet het snijdeel voldoende hardheid hebben om in het werkstuk te snijden; het heeft een hoge slijtvastheid, het gereedschap slijt niet en verlengt de levensduur;

3) Goede hittebestendigheid: het gereedschap zal tijdens het snijproces veel warmte genereren, vooral als de snijsnelheid hoog is, zal de temperatuur erg hoog zijn. Daarom moet het gereedschapsmateriaal een goede hittebestendigheid hebben, zelfs bij hoge temperaturen. Het kan een hoge hardheid behouden en kan blijven snijden. Dit soort hardheid bij hoge temperaturen wordt ook wel thermohardende of rode hardheid genoemd.

4) Hoge sterkte en goede taaiheid: tijdens het snijproces moet het gereedschap een grote slagkracht verdragen, dus het gereedschapsmateriaal moet een hoge sterkte hebben, anders zal het gemakkelijk breken en beschadigen. Omdat de frees onderhevig is aan schokken en trillingen, moet het freesmateriaal ook een goede taaiheid hebben, zodat het niet gemakkelijk afbrokkelt en versplintert.

Wat gebeurt er nadat de frees is gepassiveerd?

1. Door de vorm van de mesrand heeft de mesrand een helder wit;

2. Door de vorm van de chip worden de chips grof en vlokvormig, en de kleur van de chips is paars en rook als gevolg van de stijgende temperatuur van de chips;

3. Het maalproces veroorzaakt zeer hevige trillingen en abnormale geluiden;

4. De ruwheid van het oppervlak van het werkstuk is erg slecht en het oppervlak van het werkstuk heeft heldere plekken met sikkelsporen of rimpelingen;

5. Bij het frezen van stalen onderdelen met hardmetalen frezen vliegt er vaak een grote hoeveelheid brandmist;

6. Het frezen van stalen onderdelen met hogesnelheidsstaalfrezen zal, indien gekoeld met oliesmering, veel rook genereren.

Wanneer de frees wordt gepassiveerd, moet deze op tijd worden gestopt om de slijtage van de frees te controleren. Als de slijtage gering is, kan de snijkant worden gebruikt om de snijkant te slijpen en vervolgens opnieuw te gebruiken. Als de slijtage groot is, moet deze worden geslepen om te voorkomen dat de frees overmatig wordt. Slijtage