مقدار سختی ابزار فولاد تنگستن یا ابزار فرز آلیاژی

سختی توانایی یک ماده برای مقاومت در برابر فشار دادن اجسام سخت به سطح آن است. این یکی از شاخص های مهم عملکرد مواد فلزی است.

   به طور کلی، هر چه سختی بالاتر باشد، مقاومت در برابر سایش بهتر است. شاخص های سختی که معمولا استفاده می شود عبارتند از سختی برینل، سختی راکول و سختی ویکرز.

سختی برینل (HB)

گلوله فولادی سخت شده با اندازه معین (معمولاً به قطر 10 میلی متر) را با بار معین (معمولاً 3000 کیلوگرم) روی سطح مواد فشار دهید و آن را برای مدتی نگه دارید. پس از تخلیه، نسبت بار به ناحیه فرورفتگی، عدد سختی برینل (HB) است و واحد کیلوگرم نیرو / میلی متر مربع (n / mm2) است.

2. سختی راکول (HR)

وقتی HB > 450 یا نمونه خیلی کوچک است، اندازه گیری سختی راکول نمی تواند به جای تست سختی برینل استفاده شود. این یک مخروط الماس با زاویه بالای 120 درجه یا یک توپ فولادی با قطر 1.59 و 3.18 میلی متر است. تحت بار معینی به سطح ماده فشرده می شود و سختی مواد از عمق فرورفتگی محاسبه می شود. با توجه به سختی متفاوت ماده آزمایش، می توان آن را با سه مقیاس مختلف بیان کرد:

450 یا نمونه خیلی کوچک است، اندازه گیری سختی راکول نمی تواند به جای تست سختی برینل استفاده شود. این یک مخروط الماس با زاویه بالای 120 درجه یا یک توپ فولادی با قطر 1.59 و 3.18 میلی متر است. تحت بار معینی به سطح ماده فشرده می شود و سختی مواد از عمق فرورفتگی محاسبه می شود. با توجه به سختی متفاوت ماده آزمایش، می توان آن را با سه مقیاس مختلف بیان کرد:

HRA: سختی به دست آمده با بار 60 کیلوگرم و فرورفتگی مخروطی الماس برای مواد با سختی بسیار بالا (مانند کاربید سیمانی) استفاده می شود.

HRB: سختی که از سخت شدن یک توپ فولادی به قطر 1.58 میلی متر و بار 100 کیلوگرم به دست می آید. برای مواد با سختی کمتر (مانند فولاد آنیل شده، چدن و ​​غیره) استفاده می شود.

HRC: سختی به دست آمده با بار 150 کیلوگرمی و فرورفتگی مخروطی الماس برای مواد با سختی بالا (مانند فولاد کوئنچ شده) استفاده می شود.

3. سختی ویکرز (HV)